อืมๆ หลายๆวันที่ผ่านมา...เราอ่านข่าว เราติดตามข่าว เงินเฟ้อ ข้าวของแพง น้ำมันขึ้นราคาแบบไม่ลืมหูลืมตา...นายทุนปั่นมันเข้าไป ปั่นแม่งทุกอย่าง...สมัยเด็กมันมีปมด้อยโดนทำโทษปั่นจิ้งหรีดจนสมองมันเสียไปหรือป่าวว๊ะ
เราเองเป็นคนขี้บ่นอยู่แล้ว...บ่นมาเสมอว่าคนไทยมันมีนิสัยชอบทำอะไรตามกันเป็นแฟชั่น...แม้กระทั่งโลกของธุรกิจ..เปิดกันเข้าไปดิปั๊มน้ำมัน...เปิดกันเข้าไปดิร้านขายมือถือ...เอ้าขายกันเข้าไปน่ะข้าวน่ะ..
....เหมือนปลาทอง...คนหย่อนอาหารทีก็ว่ายกันเข้าไปกิน...ไอ้กินน่ะเขาคงไม่ได้เอาของที่กินไม่ได้มาล่อหรอก...แต่ได้มองไหมว่าเราน่ะได้แต่ว่ายวนไปวนมาในอ่างเดิมๆ....หรือว่ายเข้าไปในกระบวยที่รอช้อนเราอยู่ข้างหน้าโน่นน่ะ...
...คนเบื้องหลังแม่ง...สบายแฮ...รับทรัพย์เละเทะ...ใครจะเป็นไงช่างแม่ง...กูรอดของกูละ...
...ความรู้สึกหงุดหงิดนี้...พบเจอบ่อยขึ้น...ไม่ได้เจอตามหน้าหนังสือพิมพ์ หรือตามท้องตลาด หรือเสียงบ่นจากรถแท๊กซี่แล้ว...
...มันมาจากสังคมใกล้ตัวของเรา...สังคมของการถ่ายภาพ...พระเจ้าจอร์จ...สังคมอิสระที่เปิดกว้างนำเสนอผลงานในโลกไซเบอร์....วิกฤตนั้นกำลังมาหรือนี่....
"หน้าชัดหลังเบลอไม่ใช่คำตอบ"
"ถ่ายไวด์ก็งัดๆๆๆขึ้นเข้าไป...เหม่อเข้าไป...ตีนจ่อกล้องเลยไปถึงหน้า"
"เรากำลังมองดูภาพที่ถ่ายสวย...หรือตัวแบบสวย"
"เลนส์คิทมีเอาไว้เพื่อขายต่อ...เอามาถ่าย portrait ไม่ได้"
"ศิลปะหรือความหื่น"
"ความจงใจของตากล้องหรือความตั้งใจของนางแบบ"
"สวนสิ้นคิด"
"ตึกสิ้นคิด"
บลาๆๆๆๆๆ
...อีกหน่อยมันคงจะมี ห้างสิ้นคิด...ถนนสิ้นคิด...มหาวิทยาลัยสิ้นคิด..
....หึ้ยยยย....
.มันจะเฟ้อไปไหนวะ....นี่อะไรที่เฟ้อ...สาวๆ? เลนส์? อุปกรณ์? สถาณที่? ฉากหน้า? ฉากหลัง? หรือสมองพวกคุณวะครับ...???!!
เราเป็นคนราศีมีน...เราเป็นปลา..ว่ายชิวๆในแม่น้ำ...เห็นนกบินก็ไม่ได้อยากจะบินไปกะนก...เราอยู่ของเราก็สบายดี....แต่ระหว่างทางที่ว่ายไปเห็นอะไรที่อยากจะเล่าเฉยๆ....
...วันนี้พอแค่นี้ก่อนนะ.....

.
.
.
.
.
นอกจากภาพความหล่อแล้ว..มีภาพสองภาพจากวันเดียวกันที่ถ่ายด้วยเลนส์ที่มีperspectiveกว้างไกลที่สุดที่เรามีคือSIGMA 10-20 มม. และเลนส์ที่แคบทีสุดที่เรามีคือ NIKKOR fix 180 มม.
.
.

.
.
.

.
.
