เข้

ถ้าไม่มีคำว่าสวนรถไฟ
ผมก็คงไม่รู้ว่าที่นี่คือสวนรถไฟ
แต่ถ้าพูดถึงสวนในประเทศไทย
มันก็ต้องสวนรถไฟ ที่เหล่าช่างหลังเลนส์ทั้งหลายชอบไปแฝงกายหลังกล้องมองนางแบบทีเดียวพร้อมกันร่วมหลายชีวิต

ไม่รู้ว่าท่านราจิตกวนตีนหรือว่างหรือฟุ้งซ่านหรือเพลินๆหรือช่างหรือแม่งเหอะ
มากันแค่สองในสถานที่ซ้ำซาก แถมยังกล้ามากที่เอาตัวเองเป็นแบบแทนที่จะจ้างสาวๆมีโม่ตาโตผมดัดรอนโพสท่าเปรี้ยวเชิงแข็ง
ซึ่งก็ให้ความรู้สึกที่ต่างกันชนิดที่ว่าปายฟ้า กับ ลันตา กันเลยทีเดียวเชียว

จากใจเลยพี่ดูงานพี่มาก็เยอะ เห็นพี่กระโดดมาก็บ่อย เห็นเมฆลอยนับร้อย
แต่ก็งงว่าดูอยู่ได้ทำไม งานพี่แม่งมีอะไรงอกทีละน้อยว่ะ งอกให้เกิดความต่างที่ไม่ทำให้เกิดความซ้ำซาก
ที่เห็นชัดๆก็คือ ไอ้ตอนพี่กระโดด หัวใครมางอกออกมาเป็นส่วนเกินแต่ดันเติมเต็ม
เห้ยชอบ และบอกได้เลย ผมก๊อปแน่นอน ชัดไหมพี่

ผมไอ้โย้ จะก๊อปสไตล์มุมภาพและงานของพี่ ถ้าไม่ให้ก็โทรมาบอกแล้วกัน
ผมก็จะไม่ก๊อป...โอเคนะพี่

ปล*ยังคงเดินตามพี่ต่อไปตราบที่เมฆของผมยังไม่ชัดโตเท่าเมฆของพี่

ข้ารักการบรรยายของนายมากเลยโย้ว

จริงๆสวนรถไฟมีอะไรให้ทำเยอะแยะตาแป๊ะไก่เนอะ

ขออุทิศเครดิตให้ไอ้ต๊อบ extreme_colour อีกคนที่คิดเหมือนพี่

ชอบประโยคจั่วหัวของอัลบั้มของท่านครับ ข้าคาราวะท่านจอมยุทธ 1 จอกครับ

สวัสดี

ค่ำคืนนี้ ฉันขอเปลี่ยนบรรยากาศสักหน่อย

จากเดิีมฉันเขียนบล็อกที่บ้าน หากวันนี้ สถานที่ต่างออกไป

.......................................................................................

สวนรถไฟ อันว่าสถานพักผ่อนของเรา ของท่าน

นับวัน จะหาร่มไม้หาใบหญ้าเขียวขจี ในใจกลางเมือง

ได้ยากขึ้นเรื่อยๆ


ฉันกลัวว่าวันหนึ่ง

สถานที่ที่เราไปเหยียบย่ำ ไปปลดปล่อยซึ่งภาวะเครียดตึง

จะถูกยัดเยียดด้วยคอนกรีต นกพิราบบินโผจากไป

แทนตัวไว้ด้วยนกเหล็ก ด้วยรถไฟลอยฟ้า


วันนี้ ฉันเหนื่อย

ฉันเลยออกไป ไปเห็น ไปคิด ไปนั่งมองตัวเอง ไปนั่งมองโลก ไปดูอีกมุมของชีวิต

นอกเหนือจากกล้องถ่ายภาพ จะติดตัว เสมือนออกจากบ้าน ต้องใส่กางเกง

ฉันติดเสื่อ ติดหนังสือรถ และว่าวงูตัวเก่ง ออกจากบ้านไป ไปสู่สวนรถไฟ

กระเป๋ากล้อง ทำหน้าที่ได้ดี วันนี้ มันเป็นแค่หมอนหนุนหัว


กล้องถ่ายภาพ วันนี้ฉันทำแต้มได้สวย กดไป 5 รูป และกล้องฟิล์ม FM 2 อีกครึ่งม้วน...ที่สวนรถไฟ

รูปคนนอน คนเดิน คนยิ้ม ครอบครัว เด็ก

ฉันมองแค่นี้ ฉันถ่ายแค่นี้

คิดว่าพอแล้ว...

...............................................................................................................

"วันแรกที่สวนรถไฟ ฉันจำได้ว่า ฉันตั้งหน้าตั้งตา

ถ่ายภาพเป็นร้อยเป็นพัน เพื่อแลกเวลา แลกเงินที่เสียไป กับนางแบบสาวสวยสุดเซ็กซี่


มาวันนี้ ฉันเห็นความสุขอันจริงแท้ เห็นก้นบึ้งความสวยงาม ของครอบครัวอันอบอุ่น

เห็นรอยย่นของพ่อแม่ เห็นรอยยิ้มของลูก อืม...สำราญใจ เบิกบานเหลือเกิน"

...............................................................................................................

ฉันปล่อยเวลาที่เหลือ คละเคล้าเปลวแดดยามบ่าย กับสายลมเย็นๆ ไปกับว่าวงู

กิจกรรมยามว่าง ทว่าฉันชอบ ไม่แพ้ถ่ายภาพ

.............................................................................................

ขอบคุณทุกท่าน ที่เข้ามาเยี่ยมชมภาพดังกล่าว

ขอบคุณจากใจ

สวัสดี

EXTREME_COLOUR & Loveemoon

ลูกปลาชอบ สวนรถไฟมากเลย

อิอิคิดแววอยากไปถ่ายรูป อิอิ