"ท่านราจิต เวียนนา" เป็นสมญานามที่บัณฑิตม.กรุงเทพคนนี้เรียกผม ด้วยเหตุผลที่ว่า"จอมยุทธ์ไม่ควรมีชื่อเรียกพยางค์เดียว"

มุขที่ใช้ครั้งนี้...แหมมันโดน...โดนใจจริงๆว่ะน้อง



"น้องโย้ว" บัณฑิตคณะนิเทศศาสตร์สุดจะแนว...ที่ผมทุ่มเทแรงใจและแรงกายให้มันสุดๆเลยครับ
"โย้วเอ็งว่ามาว่าวันนี้อยากได้รูปถ่ายแบบหนังสืออะไร อั๊วทำให้ได้หมด" ผมถามเมื่อเจอมันในวันซ้อมรับปริญญา
"พี่ถามมาก็ดี...ผมขอก่อนนะพี่ว่าผมไม่อยากได้รูปแบบนักร้องบอยแบนด์"
ผมก็คิดในใจ "เอ...นั่นมันงานที่ตูถ่ายบัณฑิตเอแบคเมื่อเดือนที่แล้วเองนี่หว่า...เอาวะ วันนี้เอาให้มันหลุดโลกสุดขั้วไปเลย"
.
.


.
.

แม้ผมจะบ้า...แต่ผมไม่อยากแกล้งน้องนะครับ...น้องมันบ้ามาด้วยต่างหาก...มันตามผมได้ทันและกล้าทำมันทุกอย่างจนทึ่ง
น้องมันตีโจทย์ที่จะนำเสนอแนวทางของตัวเองได้แตกกระจาย ทำให้ผมเองสัมผัสและสามารถจับมันมาลงในเฟรมภาพได้อย่างสนุกสนานด้วยครับ
.
.



.
.
ผลสรุป วันนั้นกางเกงผมขาดเละเทะจนต้องทิ้งไปเลยครับ

ถึงน้องโย้ว....พี่รักนายเหมือยน้องชายแท้ๆ...พี่จะใช้นามปากกาว่า "ราจิต เดอ เวียนนา" ครั้งแรกและครั้งสุดท้ายที่อัลบั้มนี้ที่เดียวเท่านั้นเว้ย
ขอแสดงความยินดีด้วย...อนาคตที่ฉดใฉรอนายอยู่...เอ็ง...สุดยอด
.
.

.
.